Hiç Bir Yere Yolculuk

Dreyfus Davası Yeniden
5 Mayıs 2019
Ruhun Kılıfı Beden
7 Mayıs 2019

“Ülkeler geziyorum, sadece benim olacak, beni yaratacak. Nereye gitsem, nerede kalsam ya dar geliyor ya gitgide büyüyor içinde. Kendimi yalnızlaştırıyorum toprağım olmayınca. Ama sonunda bir ada buldum kendime. Küçük, mavi suların çevrelediği, denizin gökyüzünü neşelendirdiği, kuşların, börtü böceğin gezdiği benim adam. Ben ve benim gibilerden başka kimse yok burada. Artık birer haymatlos’uz dünya için, lakin efendisiyiz kendi adamızın…”

 
K elimler bazen bizi gitmek istediğimiz her yere götürür ama bazen gitmek istemediğimiz yerlere varırız gerçek hayatta...

“Ben dünya vatandaşıyım. Ne dinim, ne dilim, ne ırkım, ne de mezhebim var benim. Bir göçün en ucundan başlayıp savruldum durmadan. Önce vuruldum ülkemde. Hem de sırtımın tam ortasından. Gitmek ve gitmemek arasında bocalarken, adımlarıyla ezerek geldi gece… Sığınmak için başka bir şehre düştüm yollara… Şehir bana sığmadı, ben de şehre… Adım da, ruhum da sığıntıydı bu bilmediğim yerde…”

Kaderimizi yazan birileri varsa eğer, yazamamış alın yazımızı… Ellerimiz nasırlı, ayaklarımız yürümekten yorgun. Ve hâlâ varamadık gittiğimiz yere…

“Bilmek istiyordum tüm haklarımın neden alındığını, alınmakla kalmayıp niye yokluğa bırakıldığımı. Ama söylemediler bir şey. Hatta sormadılar bile, ne istediğimi…. Ne var oldum, ne yok oldum. Tam ortasındayım arafın. Ben vatansız, önce sığınmacıydım benliğimde…

Zaman öğütüyordu akreple yelkovanı, ama ikisinin de umurunda değildi. Ne zamanki akrep ve yelkovan saniyeden bile küçüldü o zaman anladım bu bedenin giydiği tende can değildim. Yolculuğum hiçbir yereymiş…

Dilimi, dinimi, ırkımı beğenmediler bir sefer. Çıktım anamın evinden, babamın toprağını bırakıp, döndüm arkamı vatanım dediğim toprağa. O şehir senin, bu şehir benim… Bilmediğim bir toprakta tekrar başladım yaşamaya. Devlet istemiş, ben uymak zorundaymışım bu zorunlu göçe.

Usandım vatan aramak derdinden. Şimdi dünya vatandaşıyım. Artık ruhum HİÇBİR YERE GİDİYOR… Bunun adı: HİÇ BİR YERE YOLCULUK”

Esra ODMAN İYİER 24 Eylül 2012

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir